دوست من تو را سوگند می دهم  که نیاز من به داشتن تو ، که حیات من بدان بسته است تو را در بند من نیارد .......اگر می خواهی برو، اگر می خواهی بمان ........آنچنان که می خواهی باش

بر روی این زمین ، در رهگذر تند بادهای  آوارگی تنها رشته ای

که مرا به جائی بسته بود گسست

اگر گفته بودی بمان ، می دانستم که باید بمانم

و اگر گفته بودی برو ....می دانستم که باید بروم .....اما اکنون

اگر بمانم نمی دانم که چرا مانده ام  و  اگر بروم نمی دانم که چرا رفته ام

چگونه نیندیشیده ای که یک انسان یا باید برود یا بماند

و من اکنون در میان این دو نقیض بیچاره ام

کسی که  عشق رهایش

 میکند بودنی ست که نمی داند چگونه باید باشد

و چه بی تابی آزار دهنده ای ست بلاتکلیفی میان وجود و عدم

آری کسی که با خود نیز نیست .............................چه تنهایی آزار دهنده ای